6. Gesty i znak.


Nie każdy ruch jest gestem.
To znaczy, że w nieogarnionym świecie ruchów – jakie wykonuje człowiek – istnieje określony zbiór ruchów, które możemy nazywać gestami.

Jaki jest ten zbiór?
Jakie musi spełnić warunki ruch, aby mógł należeć do tego zbioru?
Jakie są kryteria przynależności?
Czy są one stałe czy zmienne?
Czy bycie w zbiorze gestów jest bezwarunkowe tj. jeżeli ruch staje się gestem to jest nim już zawsze?

To kilka pytań, które stawiam, aby przystąpić do jakieś próby opisania gestu.
Istotne jest właściwe ustalenie hierarchii opisywanych problemów. Pozwoli to na swobodne określanie dowolnych problemów bez utraty łączności z ogólną hierarchia wszystkich problemów.

Rozwinę teraz punkty, które już wcześniej zostały zasygnalizowane.

1. Gest będąc ruchem, który ma znaczenie – jest pośrednikiem czyli znakiem pomiędzy komunikującymi się. Tutaj gest jest rozumiany bardzo szeroko, z uwzględnieniem całego kontekstu sytuacji pośredniczenia. Można powiedzieć, że w geście jest zawarta cała przestrzeń „pomiędzy” komunikującymi się osobami.
2. Gest nie tylko pośredniczy, ale również poprzez niego wyraża się określona myśl.
Gest jako element pośredniczący jest znakiem, a co za tym idzie wszystkie cechy znaku mają tutaj też zastosowanie.
3. Należy gest rozpatrywać jako element pośredniczący oraz jako element wyrażający.
To stwierdzenie podkreśla łączność dwóch wymiarów gestu oraz oznacza, że gest w wymiarze pośredniczenia nie może być rozpatrywany bez gestu w wymiarze wyrażania i na odwrót.
4. Aspekt pośredniczenia gestu ma charakter materialny związany z percepcją przedmiotu poruszającego się w przestrzeni.
Wszystko co jest związane z percepcją gestu oraz sposobami jego postrzegania.
5. Aspekt wyrażania gestu ma charakter umysłowy związany z procesem znakowania myśli.
Analiza całego procesu przekazu informacji, uwarunkowania osobowe, kulturowe, społeczne. Konwencje i systemy gestów.

Reklamy