3. Wstępna analiza

Analiza gestów jako elementu komunikacji powinna rozpocząć się od zebrania informacji o roli gestów w już istniejących systemach komunikacji. W ten sposób będzie wiadomo jak do tej pory i gdzie, jest używany , odczytywany i interpretowany gest.

Pole analizy wstępnej wyznaczają takie zagadnienia jak:

(a) Sztuczne języki maszynowe i systemy kodów informacyjnych – większość gestów w tych systemach pełni rolę elementu systemu połączonego jakąś regułą syntaktyczną z pozostałymi. Można tu analizować zbiór znaków oraz reguły syntaktyczne pomiędzy nimi. Większość tych języków i systemów jest ograniczona do konkretnej sytuacji i stanowi zbiór zamknięty.
b) Język i systemy zapisów do komunikacji z ludźmi upośledzonymi – język migowy i system zapisu CH. Blissa oraz system gestów wspomagających SIS – to zagadnienie jest istotne przede wszystkim dlatego, że uwzględnia bardzo specyficzne cechy komunikacji, często nie występujące powszechnie.
(c) Kinetografia – system zapisu Labana – system zapisu ruchu w przestrzeni ciała człowieka jest wart uwagi ze względu na sposób transformacji ruchu trójwymiarowego na dwuwymiarowy zapis.
(d) Analiza materiału filmowego pod kątem gestów – film niemy – gest w przekazie myśli za pomocą obrazu filmowego jest celowo przygotowany i składa się z wielu elementów. Wieloskładnikowość gestu filmowego jest odbiciem struktury przekazywanej treści. Liniowy i sekwencyjny charakter filmu pokazuje nowe aspektu gestu.
(e) Semiologia -zwłaszcza w ujęciu U. Eco – teoretyczne opracowanie przestrzeni znaczeniowej gestu łączy ją z jednej strony ze strukturą języka, z drugiej natomiast z szeroko rozumianą kulturą.

Zebranie rezultatów wstępnej analizy tych zagadnień pozwoli na określenie charakteru gestu w stosunku do jego fizycznego użycia jak również jego funkcji znaczeniowych.

Advertisements